خوش حالی!

دیشب بالاخره اولین ریتم حس بر انگیز رو تونستم بزنم (به تعبیر درست تر بنوازم! ) و ازین بابت خیلی حس سرخوشی دارم دیشب تا حالا!

سرانگشتام درد میکنه!!! تا یک ساعت رد سیم ها روشون مونده بود! اما از اینکه هنوز هم دارم چیز یاد میگیرم خیلی حس خوبی دارم! از اینکه حس میکنم راهم رو درست انتخاب کردم و بیراهه نیامدم دارم کیف میکنم! ازین که به حسم اطمینان کردم و سازی رو انتخاب کردم که من رو در لحظه تبدیل میکنه به احساساتی ترین دختر دنیا مشعوفم!

مدتیه برگشتم به مثنوی! حس میکنم باز همون تاثیر سابق رو داره روم، حتی بیشتر! به من قدرتی میده که بتونم با همه چیزهایی که خوب نیست اما هست کنار بیام... این کتاب برای من خود معجزه ست!!!

الهی میدونم هر آنچه که تو برام مقدر کردی، همون بهترینه

... من، تو، تنهایی...